warszawa szpital na płockiej

Różne modele zwierzęce badano jako spontaniczne lub indukowalne modele SSc. Chociaż żadna z nich nie odtwarza wszystkich trzech patogenetycznych składników choroby, niektóre modele rekapitulują wybrane cechy fenotypowe (Tabela 1). Mysz obcisła (Tsk1 / +) charakteryzuje się rozproszonym pogrubieniem i uwiązaniem skóry (12). Chociaż myszy homozygotyczne pod względem mutacji Tsk1 umierają w macicy w 8. 10 dniach ciąży, myszy heterozygotyczne (Tsk1 / +) są żywe i rozwijają zwartą skórę, która jest silnie związana z leżącą pod skórą tkanką podskórną. W przeciwieństwie do ludzkiej SSc, która charakteryzuje się pogrubieniem i stwardnieniem skóry właściwej, myszy Tsk1 / + manifestują się przerostem tkanki podskórnej, ale skóra właściwa pozostaje nienaruszona (13). Ponadto, myszy Tsk1 / + rozwijają zmiany podobne do rozedmy płuc, a nie zwłóknienia, i nie występuje w nich waskulopatia. Mutacja Tsk1 to tandemowa duplikacja w genie kodującym fibrylinę-1 (14), mikrofibrylarne białko tkanki łącznej; mutacja genu kodującego fibrylinę-1 jest również zaangażowana w zespół Marfana, dziedziczne zaburzenie tkanki łącznej wpływające na skórę, więzadła, główne tętnice i zastawki serca, ale niezwiązane ze zwłóknieniem (14). Chociaż mechanizmy łączące mutację Tsk1 z fenotypem zwłóknienia skóry nie są obecnie znane, warto zauważyć, że mutacja w genie kodującym fibrylinę-1 w zespole Marfana jest związana ze zwiększoną sygnalizacją przez TGF-a i że mysi fenotyp Marfana może zostać odwrócone poprzez hamowanie TGF-a sygnalizacja (15). Ponieważ fibrillin-1 pośredniczy w biodostępności TGF-a przez bezpośrednie wiązanie lub przez interakcje z utajonym TGF-. wiążące białka (16), zasugerowano, że fenotyp myszy Tsk1 reprezentuje zwłóknienie tkanki z powodu rozregulowanego TGF-a aktywacja i wzmocniona profibrotyczna sygnalizacja przez tę cytokinę. Tabela Mysie modele włóknienia SSc mogą być indukowane u myszy przez podskórne wstrzyknięcie bleomycyny (17). W tym modelu myszy sekwencja zmian histopatologicznych w skórze przypomina dokładnie tę obserwowaną w SSc. wczesna akumulacja komórek jednojądrzastych i zwiększona ekspresja TGF-a i ekspresję chemokin, a następnie zwłóknienie skóry z akumulacją miofibroblastów (3-SMAa (18, 19). Myszy wykazują również ślady zwłóknienia płucnego i nerkowego. W świetle odtwarzalności, względnej niezależności odkształcenia i łatwości indukcji, podskórny model bleomycyny jest wykorzystywany ze zwiększoną częstotliwością w celu zbadania roli określonych produktów genowych w chorobie SSc-podobnej (19, 20). Transplantacja niedopasowanych MHC komórek BM lub śledziony do pod-wziewnie naświetlanych myszy biorących udział w otrzymaniu powoduje stan podobny do SSc przypominający przewlekłą chorobę przeszczepu przeciwko gospodarzowi, ze zwłóknieniem skóry i płuc, z towarzyszącym dowodem autoimmunizacji (21, 22). Ostatnio stworzono różne szczepy myszy z modyfikacjami genetycznymi, powodującymi fenotypy podobne do SSc. Na przykład myszy pozbawione genów kodujących relaxynę (23), jasmolinę (24), THY-1 (25) lub FLI-1 (26) i myszy transgeniczne wyrażające zmutowany TGF-a. receptor typu II (TGF A RII) w fibroblastach (27) spontanicznie przejawia pewne cechy zwłóknieniowe lub naczyniowe SSc lub wykazuje zwiększoną wrażliwość na zwłóknienie indukowane przez bleomycynę. Te myszy transgeniczne i nokautowe zapewniają niezawodne nowe narzędzia eksperymentalne do zaawansowanego badania SSc. Patogeneza: zintegrowany obraz uszkodzeń naczyń krwionośnych i autoimmunizacji zakończonych zwłóknieniem narządowym Patogeneza SSc obejmuje wzajemne oddziaływanie między unaczynioną waskulopatią w wielu naczyniach krwionośnych, zapaleniem i autoimmunizacją oraz postępującym zwłóknieniem (Figura 1). Uszkodzenie i aktywacja naczyń są najwcześniejszymi i prawdopodobnie pierwszymi zdarzeniami w patogenezie SSc (28)
[więcej w: gimnazjum nr 3 skierniewice, ciśnienie krwi tabela, choroba wieńcowa objawy ]