Pediatryczny przeszczep komórek macierzystych

Kilka wybitnych książek opisuje naukę i praktykę kliniczną hematopoetycznego przeszczepu komórek macierzystych (HSCT), ale informacje w tych pracach zasadniczo oparte są na danych zebranych z badań u dorosłych pacjentów. HSCT odgrywa ważną rolę w leczeniu zaburzeń zagrażających życiu, które u dzieci różnią się pod wieloma względami od ich dorosłych odpowiedników. Zaburzenia diagnozowane głównie u młodych pacjentów są rzadkie i nie poświęca się im zbyt wiele uwagi. Dzieci różnią się także od dorosłych w swojej biologii rozwojowej, co przyczynia się do różnic ryzyka i korzyści z HSCT. Z tych powodów książka poświęcona procedurze u dzieci jest cennym dodatkiem do tej dziedziny. Siła tej książki polega na opisie roli HSCT w leczeniu zaburzeń zdiagnozowanych w dzieciństwie. W szczególności uznani eksperci udzielają szczegółowych dyskusji na temat takiego przeszczepu w leczeniu zaburzeń nienowotworowych. Dokonano doskonałego przeglądu różnych chorób metabolicznych, które jasno określają wskazania do zabiegu i wyraźne powikłania, które mogą wystąpić w tej populacji pacjentów. Omówienie dziedzicznych zespołów niewydolności szpiku kostnego zapewnia dokładny przegląd patofizjologii każdego zaburzenia i racjonalne podejście do jego leczenia. Ta i kilka innych dogłębnych recenzji stanowi niezwykle przydatne odniesienie dla lekarzy transplantacyjnych z sporadyczną ekspozycją na te stosunkowo rzadkie zaburzenia niezłośliwe.
Częściej lekarze transplantacji leczą dzieci z zaawansowanym rakiem hematologicznym. Wskazania do HSCT u dzieci i młodzieży różnią się od wskazań dla dorosłych z podobnymi zaburzeniami. Rola transplantacji w leczeniu ostrej białaczki limfoblastycznej, najpowszechniej występującego raka u dzieci i najczęstszego zespołu zaburzeń pediatrycznych leczonych przez HSCT, jest dokładnie sprawdzana, z równomierną dyskusją na kontrowersyjnych obszarach, takich jak stopień korzyści z procedury w pierwsza remisja lub z alternatywnymi dawcami. Rola transplantacji w leczeniu ostrej białaczki szpikowej została omówiona mniej szczegółowo. Bardziej rzadkie zaburzenia mieloproliferacyjne stanowią wyzwanie dla hematologów dziecięcych, ponieważ te zaburzenia różnią się cechami biologicznymi i prognostycznymi, ale informacje w większości podręczników koncentrują się na HSCT u dorosłych. W zwięzłej dyskusji na temat tych zaburzeń podkreślono badania przeprowadzone na populacji pediatrycznej.
Książka jest warta zainwestowania tylko w rozdział opisujący późne efekty po HSCT. Oczywiście jest to dziedzina, w której dostawcy podstawowej opieki zdrowotnej i specjaliści potrzebują aktualnych informacji, aby pomóc w prowadzeniu dalszej opieki nad pacjentami, którzy przeżyli. Niezwykle dokładny przegląd przedstawia szczegółowe informacje o powszechnych i mniej powszechnych skutkach późnych, takich jak zaburzenia endokrynologiczne, płucne, sercowe i szkieletowe. Przegląd ten nie tylko pomoże monitorować pacjentów, którzy przeżyli, ale także dostarcza informacji użytecznych dla hematologów i rodzin podczas oceny ryzyka związanego z HSCT.
Podstawowe zasady naukowe i patofizjologia allogenicznego HSCT nie są charakterystyczne dla populacji pediatrycznej Z wyjątkiem relacji Roberta A. Gooda z jego wybitnych osiągnięć w tej dziedzinie dyskusje na temat immunologii i patofizjologii są pobieżne i najlepiej pozostawić je w bardziej obszernych podręcznikach.
Ann E. Woolfrey, MD
Fred Hutchinson Cancer Research Center, Seattle, WA 98109

[hasła pokrewne: nfz sanatoria lista oczekujących gdańsk, falsigra opinie, sartany ]
[podobne: chora tarczyca objawy, choroba bechterewa, choroba behceta ]