Łagodna hipotermia śródoperacyjna podczas operacji tętniaka wewnątrzczaszkowego ad 7

Nie uważamy, że obserwowany brak efektu wynikał z trudności proceduralnych; grupy były dobrze dopasowane, był wysoki stopień zgodności z protokołem, a tempo obserwacji było prawie idealne. Brak efektu nie był również spowodowany niedostatkiem chirurgicznie powiązanych zniewag, ponieważ stan neurologiczny był gorszy u prawie 30 procent naszych pacjentów 24 godziny po operacji. Istnieją sugestie dotyczące korzyści wynikających z hipotermii w dwóch wcześniej zdefiniowanych podgrupach: pacjentów poddawanych zabiegowi chirurgicznemu od 8 do 14 dni po krwotoku podpajęczynówkowym i pacjentach płci męskiej. Odkrycia należy rozpatrywać z dużą ostrożnością, ponieważ były to analizy wtórne. Rozcieńcziliśmy analizy według czasu po krwotoku podpajęczynówkowym, aby zapewnić równowagę między grupami leczonymi; pacjenci nie byli poddawani randomizacji w zależności od tego, czy operacja była wczesna, czy późna. Opóźniona operacja nie była planowana, ale raczej była wynikiem opóźnionego skierowania lub diagnozy. Liczba pacjentów w grupach normotermicznych i hipotermicznych, którzy przeszli operację 8 do 14 dni po krwotoku podpajęczynówkowym, jest niewielka (odpowiednio 46 i 47 pacjentów), a randomizacja nie doprowadziła do prawie idealnej równowagi przedoperacyjnej w ogólnym badaniu populacja. Widoczna korzyść u pacjentów płci męskiej jest przedmiotem tych samych obaw. Niemniej jednak, te podgrupy mogą zasługiwać na dalsze badania.
Nasze badanie ma ograniczenia. Pacjentów schłodzono do około 33 ° C i tylko w okresie śródoperacyjnym. Zastosowanie chłodniejszych temperatur przez dłuższy czas może powodować różne wyniki. Ponieważ jednak nie widzieliśmy różnic, gdy badaliśmy tylko pacjentów o najzimniejszych temperaturach, nie sądzimy, że wybrana temperatura była krytyczna. Jest możliwe, że stosunkowo powolne tempo chłodzenia w naszym badaniu mogło spowodować niedostateczną ochronę podczas wczesnego etapu umieszczania retraktora lub ekspozycji na tętniaka. Jednak przegląd zapisów znieczulenia wskazał, że temperatura 50% pacjentów w grupie hipotermii osiągnęła 34,5 ° C lub mniej niż godzinę przed obcinaniem. Kontrolowaliśmy raczej temperaturę przełyku niż mózgu i mogą występować rozbieżności między tymi dwoma pomiarami. Jednak wzorce temperatury mózgu i rdzenia są podobne, 47 i bezpośredni pomiar temperatury mózgu podczas operacji nie był uważany za praktyczny. Nie kontrolowaliśmy również żadnych aspektów opieki pooperacyjnej. Niemniej jednak nie byliśmy w stanie zidentyfikować żadnych systematycznych różnic w licznych zmiennych pooperacyjnych.
Zastosowaliśmy stosunkowo surową, choć szeroko stosowaną ocenę wyników. Jednakże nie znaleźliśmy żadnych znaczących różnic między grupami, w których zastosowano inne miary wyników. (Wciąż oceniamy wynik na podstawie wyników badań neuropsychologicznych.) Na koniec uwzględniliśmy tylko pacjentów o stosunkowo dobrym przedoperacyjnym stopniu złośliwości. Uznaliśmy, że ograniczenie badania do takich pacjentów zmniejszy częstość występowania złych wyników. Uważaliśmy jednak, że biorąc pod uwagę wystarczająco dużą liczbę pacjentów, efekty leczenia, jeśli są obecne, byłyby wykrywalne. Co więcej, częstość występowania nowych lub pogorszonych deficytów pooperacyjnych była wysoka, podobnie jak odsetek pacjentów z wynikami mniejszymi niż dobre Tak więc nie ma powodu, aby sądzić, że jakiekolwiek klinicznie znaczące korzystne efekty hipotermii na wynik krótko- lub długoterminowy zostały pominięte. Podsumowując, wykazaliśmy, że śródoperacyjne chłodzenie nie przynosi ogólnych korzyści w tej grupie pacjentów neurochirurgicznych.
[hasła pokrewne: krzepliwość krwi w ciąży, izotek opinie, nabłonki płaskie ]
[przypisy: choroba dekompresyjna, choroba dwubiegunowa objawy, choroba legionistów ]