kardiolog leszno kaźmierski

Histopatologiczne objawy uszkodzenia naczyń są obecne przed włóknieniem, a objawy kliniczne, takie jak objaw Raynauda, epizodyczny i odwracalny skurcz naczyń wywołany zimnem palców rąk i nóg, poprzedzają inne objawy choroby. Dodatkowymi objawami waskulopatii związanej z SSc są: skórna teleangiektazje, zmiany w naczyniach włosowatych, tętnicze nadciśnienie płucne, ektopazie naczyń krwionośnych żołądka i sklerodermia w przebiegu nerek z nadciśnieniem złośliwym (29). W późnym stadium SSc występuje zaskakujący niedobór małych naczyń krwionośnych w zmienionej skórze i innych narządach. Uszkodzenie komórek śródbłonka może być wywołane przez granzymy, specyficzne autoprzeciwciała komórek śródbłonka, wirusy naczykotropowe, cytokiny zapalne lub reaktywne rodniki tlenowe wytwarzane podczas niedokrwienia / reperfuzji (29). Rycina Patogeneza SSc: integracja procesów naczyniowych i immunologicznych prowadzących do zwłóknienia. Patogeneza SSc jest inicjowana przez uszkodzenie mikronaczyniowe (i). Wywołuje to zapalenie i autoimmunizację (ii), które mają bezpośrednią i pośrednią rolę w indukowaniu aktywacji fibroblastów (iii), kluczowe wydarzenie w rozwoju zwłóknienia. Liczba fibroblastów i ich prekursorów w dotkniętych tkankach jest zwiększona przez handel, jak również przez różnicowanie komórek mezenchymalnych (iv). Aktywowane miofibroblasty w tkance uszkodzenia wykonują serię funkcji zakończonych zwłóknieniem (v). MSC, mezenchymalne komórki macierzyste. Uraz powoduje aktywację i dysfunkcję komórek śródbłonka, zmienioną przepuszczalność naczyń włosowatych, zwiększoną ekspresję VCAM-1 i śródbłonkowej cząsteczki adhezji leukocytów, zmienione wydzielanie wazoaktywnych mediatorów i aktywację płytek i szlaków fibrynolitycznych (30). Aktywowane komórki śródbłonka uwalniają endotelinę-1 (ET-1), silny czynnik zwężający naczynia, który również sprzyja adhezji leukocytów do śródbłonka, jak również proliferacji komórek mięśni gładkich naczyń i aktywacji fibroblastów. Poziomy ET-1 są podwyższone we krwi oraz w płynie z popłuczyn oskrzelowo-pęcherzykowych od pacjentów z SSc (31, 32). Uszkodzenia mikronaczyniowe i uszkodzenia prowadzą do przebudowy naczyń, z przerostem warstwy wewnętrznej i środkowej oraz zwłóknienia przypadkowego, powodując postępujące zwężenie światła i obliterację (33). W połączeniu z apoptozą komórek śródbłonka proces kończy się uderzającą nieobecnością naczyń krwionośnych widocznych na angiogramach pacjentów z SSc z późnym stadium choroby. Utrata mikrouszkodzeń wiąże się z niedotlenieniem tkanek, które zwykle wywołuje silną ekspresję VEGF i jego receptorów (34, 35). Oczywistym paradoksem jest to, że w związku z niedotlenieniem tkanek i ciągłym rozwojem angiogenezy SSc wiąże się z brakiem angiogenezy i postępującym zanikaniem naczyń krwionośnych. Ostatnie badania wskazują, że niepowodzenie w waskulogenezy wynika ze zmniejszenia pochodzących z BM komórek krążących śródbłonkowych komórek progenitorowych, jak również z ich upośledzonego różnicowania w dojrzałych komórkach śródbłonka (36, 37). Czy redukcja krążących komórek progenitorowych śródbłonka w SSc jest spowodowana. Wyczerpaniem. BM, zniszczenie komórek progenitorowych w krążeniu obwodowym lub jakiś inny mechanizm (y) pozostaje nierozwiązany. Wrodzone i adaptacyjne układy odpornościowe odgrywają rolę w patogenezie SSc (1). U pacjentów z chorobą we wczesnym stadium aktywacja leukocytów jest widoczna w tkankach uszkodzonych, jak również we krwi obwodowej i ma bezpośrednią rolę w uszkodzeniu tkanek. Nacieki okołonaczyniowe są przeważnie komórkami jednojądrzastymi CD3 + i CD4 +, które eksprymują markery aktywacji CD45, HLA-DR i receptor IL-2 i wydzielają fibrogenne cytokiny i chemokiny (38). Lżejsze limfocyty T mają ograniczone specyficzności receptorowe wskazujące na ekspansję oligoklonalnych limfocytów T (39); jednak nie wiadomo, czy te klony są aktywowane niespecyficznie (przez cytokiny lub chemokiny) lub specyficznie (przez nieznane antygeny)
[więcej w: choroba bechterewa, gim nr 3 skierniewice, choroba wysokościowa ]