Amiodaron lub wszczepialny kardiowerter-defibrylator do zastoinowej niewydolności serca czesc 4

Porównania międzyoperacyjne były monitorowane przy użyciu dwustronnych, symetrycznych granic O Brien-Fleming, generowanych przy użyciu funkcji alfa-wydawania funkcji alfa-Lan-DeMets do testowania sekwencyjnego grup.15,16 Z uwagi na monitorowanie sekwencyjne, poziom istotność wymagana dla każdego głównego porównania leczenia po zakończeniu badania wynosiła 0,023. Wyniki
Badana populacja
Tabela 1. Tabela 1. Charakterystyka pacjentów na linii podstawowej lub na ostatniej wizycie kontrolnej. Spośród 2521 pacjentów 847 losowo przydzielono do grupy placebo, 845 do amiodaronu, a 829 do terapii ICD. Dane demograficzne i kliniczne dla trzech grup leczenia przedstawiono w Tabeli 1. Nie było znaczących różnic między trzema grupami, z wyjątkiem stosowania beta-blokerów podczas ostatniej wizyty kontrolnej (P <0,001). W punkcie wyjściowym mediana LVEF pacjentów wynosiła 25%; 70 procent miało CHF wg NYHA klasy II, a 30 procent miało CHF klasy III. Mediana czasu obserwacji wszystkich pozostałych pacjentów wynosiła 45,5 miesiąca. Wszystkim pacjentom, którzy przeżyli, obserwowano co najmniej dwa lata. Najdłuższa obserwacja trwała 72,6 miesiąca. Stan życia był znany dla wszystkich 2521 pacjentów w czasie ostatniej planowej wizyty kontrolnej.
Zgodność i zwroty
Mediana dawki amiodaronu i placebo wynosiła 300 mg na dobę trzy miesiące po randomizacji i pozostała taka przez cały okres badania. Wskaźnik braku zgodności z leczeniem badanym lekiem, zdefiniowanym jako przerwanie stosowania placebo lub amiodaronu przez dowolny okres, wyniósł 27 procent (458 pacjentów). Placebo przerwano u 189 z 847 pacjentów (22 procent), a amiodaron zaprzestano u 269 z 845 pacjentów (32 procent). W czasie ostatniej wizyty kontrolnej jedynymi powikłaniami obserwowanymi w grupie leczonej amiodaronem w porównaniu z grupą placebo były nasilone drżenie (4%, p = 0,02) i zwiększona niedoczynność tarczycy (6%, p <0,001).
Łącznie 125 pacjentów (7 procent) w grupach leków przejdzie do otwartego leczenia amiodaronem w pewnym momencie, w tym 44 w grupie amiodaronowej i 81 w grupie placebo. Spośród 829 pacjentów w grupie ICD, 113 (14 procent) otrzymywało otwarty amiodaron w trakcie części obserwacji.
Spośród 829 pacjentów poddanych terapii ICD 17 (2%) odmówiło implantacji, a implantacja nie powiodła się w (mniej niż 1%). Dodatkowi 32 pacjenci (4 procent) usunęli ICD podczas obserwacji. Klinicznie istotne powikłania ICD, zdefiniowane jako zdarzenia kliniczne wymagające korekcji chirurgicznej, hospitalizacji lub nowej i nieprzewidzianej w inny sposób terapii lekowej, wystąpiły u 5% pacjentów w chwili wszczepienia implantu, aw 9% później w trakcie badania. Dane dotyczące testu defibrylacji odnotowano u 716 pacjentów. Żaden z tych pacjentów nie wymagał więcej niż 30-J szoku do defibrylacji, czyli maksymalnej wydajności urządzenia.
Zwrot z jakąś formą ICD podczas obserwacji wystąpił u 188 pacjentów (11 procent) w grupach leków. Mediana czasu od randomizacji do przejścia wyniosła 26,7 miesiąca.
ICD Shocks
Spośród 829 pacjentów w grupie ICD, 259 (31 procent) było znanych z tego, że otrzymywali wstrząśnięcia z ich urządzenia z jakiejkolwiek przyczyny, przy czym 177 (68 procent osób zaszokowanych lub 21 procent grupy ICD) otrzymało wstrząsy z powodu częstoskurczu komorowego lub migotanie
[przypisy: nfz poznań sanatoria lista oczekujących, syndrom dda, hipogonadyzm ]
[hasła pokrewne: choroba mortona, choroba somatyczna, choroba wieńcowa objawy ]